Over bloomwithin
Geworteld in het moederhart
Mijn naam is Janel.
Toen ik twee jaar gelden zwanger was van onze zoon, Vlier Phoenix, werd er een oerkracht in mij wakker.
Geen klein vlammetje maar een vuur dat mijn lichaam, mijn hart en mijn ziel opnieuw met elkaar verweefde.
In het dragen van nieuw leven herinnerde ik mijzelf.
Mijn vrouw zijn.
Mijn scheppende kracht.
Mijn zachtheid én mijn liefde voor creëeren vanuit mijn handen.
Ik begon weer te schilderen omdat er iets door mij heen wilde bewegen. Wat op het doek verschijnt, wordt geboren vanuit mijn moederhart. Vanuit die stille plek waar voelen weten wordt en waar het ongeziene vorm mag krijgen.
Mijn werk draagt levensvreugde.
Het draagt rauwheid.
Het draagt de diepte van wat gezien en gevoeld wil worden.
Ik schilder met aquarel water en pigment die elkaar ontmoeten zoals eb en vloed. Ik speel met lagen, structuren en materialen. Soms krachtig, soms fluisterend. Mijn kunst ontstaat in overgave én in volle aanwezigheid, vanuit zelfliefde en levensvreugde.
Ik ben trots op mijn vrouw zijn. trots op waar ik vandaan kom en hoe ik mezelf vandaag de dag draag.
Trots op mijn cyclische natuur.
Trots op de zachtheid die kracht draagt.
Trots op de kracht die durft te voelen.
En dat voel je in mijn werk.
De lemen tempel
Samen bouwden we onze plek van stro en leem.
Een aarde tempel die ademt.
Daar, met mijn handen in de klei en mijn voeten stevig op de grond, werd mijn liefde voor het aardse verdiept. Mijn lichaam herinnerde zich iets ouds. Iets dat niet geleerd hoefde te worden alleen herkend en gevoeld.
Wij zijn niet los van de aarde.
Wij zíjn aarde.
Vanuit die bedding werden mijn klei-ornamenten geboren.
Ik vorm niet alleen de klei.
De klei vormt mij.
In het kneden, openen en verzachten wordt ook in mij iets wakker.
Een ondergrondse stroom die lang in stilte lag en verdoofd was, begint weer te bewegen
als water dat haar bedding hervindt,
als sap dat opstijgt in het vroege voorjaar.
De aarde herinnert mijn lichaam aan haar oerkracht.
Aan het pulserende ritme onder mijn huid.
Aan de scheppingsenergie die niet van buitenaf gevoed hoeft te worden,
maar van binnenuit wil rijzen, wil bloeien Bloom Within.
Wat door mijn handen ontstaat, draagt die stroom in zich.
Elk stuk ademt levenskracht.
Een zachte maar voelbare uitnodiging
om ook in jou dat wat sluimerde opnieuw te zaaien,
het diep te laten wortelen in vruchtbare grond
en het te laten uitgroeien tot een bloeiende kracht van binnenuit.
In elke aanraking voel ik steeds dieper de oeroude energie die in de aarde opgeslagen ligt de moeder die alles draagt. Wat ontstaat is een samenspel van herinnering, intuïtie en vertrouwen. Alsof het werk zichzelf al kende en enkel via mij naar buiten wilde komen.
Verweven als natuur
Ik voel diep vanbinnen dat ik hier ben om mijn zijn volledig te verweven met het natuurlijke.
Om te leven als vrouw in verbinding met mijn lichaam.
Om mijn creatiekracht niet te onderdrukken, maar te vieren.
Mijn pad is niet recht.
Het is cyclisch. Bewegend. Ademend.
Met diepe dalen die mij telkens dichter bij mijn essentie brengen.
Met steeds meer vreugde.
Steeds meer vertrouwen.
Naast schilderijen en klei werk ik met hout krachtstaven die ontstaan vanuit een diep proces van verbinden met de boom. Ik reis met het hout, luister, voel, tot het moment dat het zich prijsgeeft.
Werken met deze aardse elementen voelt als een heilig geschenk.
Ik zie mijn werk als bruggen tussen mens en aarde, tussen voelen en herinneren, tussen wie je denkt te zijn en wie je in wezen bent.
Wanneer je mijn kunst ontmoet, ontmoet je mijn hart.
En misschien wordt er iets in jou aangeraakt dat al lang gezien en gevoeld wilde worden.
Creëren en leven vanuit het moederhart is voor mij een manier van leven.
Het vraagt om toewijding.
Om discipline als liefdevolle keuze
om het leven, en dat van de aarde, bewust aan te raken,
te voeden en te ondersteunen .
Het is een viering van vrouw zijn.
Een diep ja tegen mijn cyclische natuur.
Een dans tussen kracht en zachtheid,
tussen dragen en geboren laten worden.
Een voortdurende herinnering
dat wij, net als de aarde, altijd scheppend zijn,
dat het vuur in ons zachtjes brandt,
en dat we, stil en aandachtig,
dat wonder van leven mogen dragen,
voeden en laten ontvouwen zoals het diep van binnen in ons wil bloeien.
Met een hart vol dankbaarheid voor iedereen die mijn kunst een plek geeft in hun wereld. Wanneer er een sprankje inspiratie in je opkomt of een idee dat voelt als iets bijzonders, laat het ons samen tot leven brengen zodat iets unieks kan ontstaan uit dromen en verbeelding.
liefs Janel Bloomwithin.